یه خبر تو این هفته می خوا یکی از متن های خودم رو تو وبلاگم بزنم.

من به یه دوست و همسایه ی خوب و گل یه قولی داده بودم.....

قرار شد اگه یه اتفاق خوب که مدتی هست منتظرشم به وقوع

بپیونده یه فکری واسه سیاهی این وبلاگ بکنم... و حالا اون روز

رسیده.....امیدوارم که بیاد و فضای جدید این روزگار رو ببینه

ژان پل سارتر

متولد: 1905

وفات:1980

پایه گذار: اگزیستانسیالسم ( اصالت وجود)

برخی از آثار: هستی و نیستی، نقد و عقل دیالیکتیکی، فاجعه ی بزرگ، تهوع، روسپی بزرگوار، اگزیستانسیالیسم و اصالت بشر و...

هنگامی که سخن از  اگزیستانسیالیسم به میان می آید بی تردید به یاد ژان پل سارتر خواهیم افتاد. پس از دو جنگ جهانی، تمدن غرب از نظر اخلاقی خود را فقیر یافت، در چنین شرایطی بود که ساتربر اهمیت آزادی انسان و مسئولیت اخلاقی اصرار ورزید. فلسفه ی او در تمام نوشته هایش، نمایش نامه ها و رمان هایش هویداست.

سارتر در اروپا چشم به جهان گشود. پدر وی افسر نیروی دریایی بود. سارتر پسری کنجکاو بود و کتب فراوانی را نیز مطالعه کرد و به فلسفه علاقه مند شد.

سارتر در سفرهایش به کشورهای اروپایی  مصر به مطالعه ی فلسفی اش ادامه داد.

با آغاز جنگ جهانی دوم در 1939 به ارتش فرانسه پیوست. یک سال بعد به اسارت آلمان ها در آمد و 9 ماه را به اسارت سپری کرد. در 1941 فرار کرد و به نهضت مقاومت فرانسه پیوست.

سارتر پس از جنگ به تدریس در دانشگاه مشغول شد و آثار فلسفی تاثیر گذار و مشهوری به رشته تحریر در آورد. وی حامی آزادی در سرتاسر جهان بود اعمال خشونت بار را، هر کجا که بود محکوم می کرد.

هنگامی که در 1980 از دنیا رفت، یکی از محبوب ترین رهبران فرانسه ی پس از جنگ جهانی به شمار می آمد.

در نگرش سارتر و اگزیستانسیالیست های پیرو او، اخلاق و آنچه که در معنای فرد را تعیین می کند، حاصل توانایی فردی انسان در « انتخاب آزادانه» است. این عقیده مخالف ادعای «سرشت انسانی» مطلق و عینی است، سارتر و اگزیستانسیالیست ها مدعی اند که آنچه انسانیت ما را تعریف می کند، توانایی ماست به عنوان موجودات مختار برای انتخاب آزادانه. از دید سارتر، مهمترین مساله آن است که ارزشهای اخلاقی از طریق اعمال و انتخاب های ما پای به جهان گذارند و جهان به خودی خود بی ارزش و بی معناست.

در نهایت باید گفت: سارتر فردی پوچ گرا نیست و نمی گوید هر چیزی تا آن هنگام که ما از آن استفاده پشتیبانی می کنیم، اخلاقی است. از دید او چون گوهر بشریت توانای انتخاب کردن است، با هر انتخاب اساساً تعیین می کنیم: که فرد چیست و چه باید باشد. به گفته ی سارتر: هنگامی که فرد چیزی را برای خودش انتخاب می کند، در نهایت آن را برای «تمام بشریت» انتخاب کرده است. به بیان سارتر انسان می تواند بد انتخاب کند و این هنگامی است که با سوء نیت  عمل کند، و این سوء نیت برگرفته از تعیین و تعریف آن چه که باید بکند، با نگاهی صرفی به واقعیت هاست. ساتر بر این نظر است که «درست» و «غلط» در کار نبوده و فقط انتخاب ماست که حائز اهمیت است. وی اهمیت بسیاری در فلسفه ی قرن 20 دارد و تاکید او بر آزادی مطلق و مسئولیت مطلق فرد الهام بخش بسیاری از اندیشمندان امروزی است.

سارتر در «اگزیستانسیالیسم» یا مکتب « اصالت وجود» می گوید:

« خداوند که جهان هستی را آفرید قبلاً یک ماهیتی از کوه، دریا، درخت، اسب، سگ و... از تمامی آفرینش در ذهنش بوده بر اساس آن ماهیت دست به خلق زده است»

این بدین معناست که انسان نیز آنچه را که هست از پیش در ذهنش متصور شده.

یکی از محاسن مکتب اگزیستانسیالیسم اعتراف به آزاد بودن، و پس از آن آگاه بودن است و در این مرحله انسان آگاه دچار دلهره ی شگرفی می گردد  غیر قابل بیان، که این دلهره غریزی است، سارتر بر این باور است که: « اگر یک افلیج قهرمان دو نشود، مقصر خود اوست» 

در نهایت سارتر در 1980 چشم بر جهان می بندد. اما مکتب او پای برجا و پر طرفدار است. 

سلام به دوستای عزیزم (به خصوص توسکای عزیز)

بالاخره روزی که مدت هاست آرزوش رو داشتم داره می رسه! گفتم بگم که از دعای شما عزیزام بی نسیب نمونم. خوشحالم که تو این روزهای نا به سامان داره اتففاقات خوبم رخ می ده.

.........................!

۲روز مونده تا تعیین سرنوشتمون!

به قول استاد بزرگ دکتر شریعتی: من

 اگر برخیزم تو اگر برخیزی همه  برمیخیزند.

من اگر بنشینم تو اگر بنشینی چه کسی برخیزد؟؟

اما جالب اینجاست این بار اگه کاری نکنیم

باید گفت: من اگر بنشینم تو اگر بنشینی

آنچه در می آید پدر هر دوی ماست!!!!

با آرزوی پیروزی مهندس موسوی با

حضور سبز من و تو

آیا می دانید؟؟

گندم

آیا می دانید که در دولت خاتمی ایران به خود کفایی گندم رسید؟

اما با سیاست های دولت احمدی نژاد سال ۱۳۸۷ با ۵ میلیون تن

واردات یکی از بزرگترین وارد کنندگان گندم جهان شدیم؟ (روزنامه

سرمایه ۲./۱۴ و ۸۸/۱./۲۹ ) 

سهام عدالت

آیا می دانید به علت اینکه شرکت های زیان ده را به شرکت های

سهام عدالت داده اند سهام عدالت فاقد سود بوده اما دولت برای

عوامفریبی سودی پرداخت می کند؟ ( روزنامه سرمایه یکی از

شماره های اردیبهشت)

آیا می دانید که در بازارهای خرید و فروش سهام سهام عدالت پانصد هزار تومانی را ۵۰۰ تومان نمی خرند ؟ ( بروید امتحان کنید) و

و..............

 غفلت بیدار شد و با رای درست

انقلابی به پا کرد و.......

رای ما ایرانیان دوست دار وطن و

استقلالمان: میر حسین موسوی.

                   تو قاف قرار من و من عین عبورم........

آی آدم ها که بر ساحل نشسته،شاد و خندانید!

یک نفر در آب دارد می سپارد جان.

یک نفر دارد که دست و پای دایم می زند،

روی این دریای تند و تیره و سنگین که می دانید.

آن زمان که مست هستید از خیال دست یابیدن به دشمن،

آن زمان که پیش خود بیهوده پندارید

که گرفتستید،دست ناتوان را،

تا توانایی بهتر را پدید آرید.

آن زمان که تنگ می بندید

بر کمرهاتان کمربند.

در چه هنگامی بگویم من؟

یک نفر در آب دارد می کُند، بیهوده،جان قربان.

آی آدم ها که بر ساحل بساط دل گشا دارید:

نان به سفره، جامه تان بر تن،

یک نفر در آب می خواند شما را،

موج سنگین را به دست خسته می کوبد.

باز می دارد دهان با چشم از وحشت دریده.

سایه هاتان را ز راه دور دیده.

آب را بلعید در گود کبود و هر زمان، بی تابی اش افزون،

می کند زین آب ها بیرون،

گاه سر، گه پا.

آی آدم ها!

او ز راه مرگ، این کهنه جهان را باز، می پاید،

می زند فریاد و امید کمک دارد:

« آی آدم ها که روی ساحل آرام، در کار تماشایید!»

موج می کوبد به روی ساحل خاموش.

پخش می گردد چنان مستی به جای افتاده، بس مدهوش.

می رود نعره زنان، وین بانگ باز از دور می آید:

«آی آدم ها!»

و صدای باد هر دم دل گزاتر

در صدای باد بانگ او رهاتر،

از میان آب های دور و نزدیک،

باز در گوش این نداها:

«آی آدم ها!»...

.......

............

نمی دونم چی باید بگم. خیلی جالب جالبه که تنهایم همهیشه همراهمه حتی اینجا!

گاهی از این همه نظر که برای وبلاگم می بینم خندم می گیره!!!!!!!

                                         چند روزیست قفسی ساخته ام از بدنم

آدمک مرگ همینجاست بخند

آن خدایی که بزرگش خواندی

به خدا مثل تو تنهاست بخند

دستخطی که تو را عاشق کرد

شوخی کاغذی ماست بخند

فکر کن درد تو ارزشمند است

فکر کن گریه چه زیباست بخند

صبح فردا به شبت نیست که نیست

تازه انگار که فرداست بخند

راستی آنچه به یادت دادیم

پر زدن نیست که درجاست بخند

آدمک نغمه ی آغاز نخوان

به خدا آخر دنیاست بخند

برای خوب دویدن چقدر باید داد؟

به بارگاه خدا می برند روح مرا

برای دیر رسیدن چقدر باید داد؟

درون گور خودم را به چشم می بینم

در آرزوی ندیدن چقدر باید داد؟

مرا از این قفس زندگی رها نکنید

به خاطر نپریدن چقدر باید داد؟

میان بودن و رفتن کدام سهم من است؟

برای قرعه کشیدن چقدر باید داد؟

بدان که گرگ صفت نیستم من انسانم

ولی برای دریدن چقدر باید داد؟

در این زمانه که نان آبروی انسان هاست

برای قلب خریدن چقدر باید داد؟

صدای پای نبودن‌‌ سکوتِ قلب من است

برای نغمه شنیدن چقدر باید داد؟

درون سینه اگر جای زندگی خالیست

بگو برای تپیدن چقدر باید داد؟.......

                                             روزی سراغ وقت من آیی که نیستم

در آستان مرگ که زندان زندگی است

                                             تهمت به خویشتن نتوان زد که کیستم

پیداست از گلاب سرشکم که من چو گل

                                            یک روز خنده کردم و عمری گریستم......

روزها در پی هم می گذرند

                                                    می روند می گذرند

گاه خوب و سازنده

                                                   گاه بد و ویران کننده

خود ندانم در این زندگی

                                                  چه می خواهم!

اسارت یا آزادی؟

                                                 مرگ یا زندگی؟

هستی یا نیستی؟

                                                 دستی مرا به سوی خود می کشد

با قدرتی تمام و نیرویی عجیب

                                                لحظه ای چشم گشودم

خود را یافتم

                                                در کنج عزلت و تنهایی

در این روزهای خاکستری

                                              از این شهر دود گرفته گریزانم

دیگر حتی نمی توان

                                             با زدودن دود

رنگ محبت و شادی را به ارمغان آورد

                                            این درد نیست فاجعه است!!

وقتی در ریشه های این آدم های کوکی

                                           سنگی جایگزین قلب است

دیگر حرفی باقی نخواهد ماند برای گفتن

                                           باید سوخت و ساخت

و اگر نتوانستی

                                         خود نیز در این میان سردرگمی و به دنبال راه فرار

اما در پی این آزادی به بن بست خواهی رسید........